Ferasat in the Masnavi Manavi

Jalili Irani, Robab and Mokhtari, Masroureh and Asadollahi, Khodabakhsh (2018) Ferasat in the Masnavi Manavi. Masters thesis, University of Mohaghegh Ardabili.

[img] Text
Robab Jalili Irani.pdf

Download (315kB)
Official URL: http://www.uma.ac.ir

Abstract

Molavi is considered as one of the greatest mystics and poets in Iran. After many centuries, Masnavi-Manavi continues to be pride of the mystical-educational literature. Considering the high and valuable position of this work among the mystical works, the present research utilized the analytical-descriptive method and library sources of the ferasat, and studied its types and levels, and the ways of achieving this spiritual force and the obstacles. The result of the research shows that ferasat, as one of the munificence of the mystic, has received Molana's attention in Masnavi-Manavi. Within various stories in each six books, Mowlana Jalal al-Dinne deals with various types of ferasat. The domination over pronouns, reading the minds and answering the implied questions, and divination are the most important examples of ferasat in the Masnavi-Manavi. The poet has stated that factors such as patience, love, divine light, dream and attachment to the saints make you achieve this divine gift, and factors such as sensuality, sinful life, fate, divine wrath and Arrogance are the most important negative factors and obstacles of ferasat. It is certain that the literal meaning of ferasat has not been Molavi's goal, but his allegations in this regard are based on the pure spiritual and mystical ferasat. Molavi has given some degree of ferasat and believes that the levels of ferasat are related to the levels of conduct, and the seeker, with help of saints and divine love, can remove the obstacles from the ferasat, and be equipped to the supreme mystical powers and the extraordinary forces.

Item Type: Thesis (Masters)
Persian Title: فراست در مثنوی معنوی
Persian Abstract: مولوی از بزرگ¬ترین عارفان و شاعران ایران زمین به شمار می¬آید. مثنوی معنوی بعد از گذشت سده¬های متمادی، همچنان بر تارک ادبیات عرفانی – تعلیمی می¬درخشد. با توجّه به جایگاه والا و ارزشمند این اثر در میان آثار عرفانی، پژوهش حاضر با بهره¬گیری از روش تحلیلی- توصیفی و استفاده از منابع کتابخانه¬ای، فراست، انواع و مراتب آن و راه¬های وصول و موانع نیل به این نیروی معنوی - عرفانی را مطالعه کرده¬است. حاصل پژوهش نشان می¬دهد که فراست به عنوان یکی از کرامات عارفان، از موضوعات مورد توجّه مولوی در مثنوی معنوی است. مولانا جلال¬الدین، در اثنای داستان¬های متعدد در هر شش دفتر، به انواع فراست پرداخته است. اشراف بر ضمایر، خواندن اذهان و پاسخ¬گویی به سؤالات مقدّر، اِخبار از مغیبات، خبر از آینده و اطلاع¬رسانی از امور مکتوم، از مهم¬ترین مصادیق فراست در مثنوی معنوی است. عارفِ شاعر، عواملی چون صبر، عشق، نور الهی، رؤیا و اتّصال به اولیا و ... را موجب وصول به این موهبت الهی بیان کرده است و عواملی چون شهوت¬پرستی، آلودگی درون، قضا و قدر، خشم الهی و تکبّر را از عوامل سلبی و موانع فراست دانسته است. آنچه مسلّم است این است که فراست لغوی هدف مولوی نبوده است؛ بلکه تمثیل¬های وی در این خصوص، بر فراست ناب معنوی و عرفانی متوجّه است. مولوی برای فراست درجاتی قائل شده و معتقد است که مراتب فراست با مراتب سلوک در ارتباط است و سالک با استمداد از اولیا و تمسّک به عشق الهی می¬تواند موانع فراست را از پیش پای خود بردارد و به مقامات والای عرفانی و نیروهای خارق عادت مجهّز شود.
Supervisor:
SupervisorE-mail
Mokhtari, MasrourehUNSPECIFIED
Advisor:
AdvisorE-mail
Asadollahi, KhodabakhshUNSPECIFIED
Subjects: Faculty of Literature & Humanities > Department of Persian Language and Literature
Divisions > Faculty of Literature & Humanities > Department of Persian Language and Literature
Divisions: Subjects > Faculty of Literature & Humanities > Department of Persian Language and Literature
Faculty of Literature & Humanities > Department of Persian Language and Literature
Date Deposited: 13 Dec 2018 09:44
Last Modified: 13 Dec 2018 09:44
URI: http://repository.uma.ac.ir/id/eprint/4299

Actions (login required)

View Item View Item