The relationship beyween virtual and spiritual love and its realization in attars matnavis

yavari, Zahra and Zahiri, B. and Ghaffari, A. (2009) The relationship beyween virtual and spiritual love and its realization in attars matnavis. Other thesis, University of Mohaghegh Ardabili.

[img] Text
61.pdf

Download (318kB)
Official URL: http://uma.ac.ir/

Abstract

Love is the first step of knowing God, loving beauty which is in every thing and every one. As we know love and beauty are tied each other unseparatablly. This is beauty that encourages love. Every one is attracted by seeing a beautiful face and fond of him/her. It is not far which human-being gets to a step in this route of loving and falling in love to earthern love that his /her eyes be clear sighted by seeing the beauty of god that he is the creator of all neauties. Mystics and Sufis proposed that False(figurative) love is a bridge to reach true (spiritual) love. But a group of sensual people misunderstand and use it homosexual, They are not aware that the objective of sufi is that False (figurative) love can be a practice for true (spiritual) love. In this thesis we have tried to study the relation of fals love and true love in couplet poems(Mathnavi) of Attar an understand that wheather false love leads in true love in couplet poems (Mathnavi) of Attar or not. We concluded that from Attar point of view, False love is not bad if it clean and free from sensual, it olso will refine the soul and guid him/ her to true love.

Item Type: Thesis (Other)
Persian Title: رابطهي عشق مجازي و عشق معنوي و تجلي آن در مثنويهاي عطار
Persian Abstract: عشق و دوست داشتن نخستين مرحله از معرفت خداوند است، دوست داشتن زيبايي، در هر چيز و هر كس كه باشد. همانگونه كه مي دانيم عشق و زيبايي به گونه اي تفکيک ناپذير با يکديگر گره خورده اند. اين زيبايي است كه عشق را برمي انگيزد. آدمي با ديدن چهره اي زيبا به آن جذب شده و دل مي بندد . و دور نيست كه انسان در مسير اين عشق و دلدادگي به معشوقي زميني، به مرحله اي برسد كه ديدگانش اَلمجازُ قَنطرةُ « بر جمال خداوند كه خالق تمام زيبائي هاست، بينا گردد. عرفا و صوفيه در اين زمينه اصل را مطرح كرده اند، بدين معني كه عشق مجازي » الحَقيقة پلي است براي رسيدن به عشق حقيقي . اما اين اصل عرفاني باعث شده است كه گروهي از افراد بي بند و بار و هوس باز از آن سوء استفاده كرده و در مسير شاهد بازي و همجنس بازي استفاده كنند. غافل از اينکه غرض اصلي صوفيه، از بيان اين اصل، آن بوده است كه عشق مجازي مي تواند به عنوان تمرين و ممارستي باشد براي تحمل عشق حقيقي. . در رساله حاضر كوشيده ايم كه رابطه عشق مجازي و عشق معنوي )حقيقي( را در مثنوي هاي عطار بررسي نماييم. و به اين نکته پي بريم كه آيا عشق مجازي در مثنوي هاي عطار به عشق معنوي منتهي شده است يا نه؟ پس از بررسي هاي كامل به اين نتيجه رسيديم كه از نظر عطار، عشق مجازي اگر پاک و به دور از هوسراني باشد، نه تنها مذموم نيست، بلکه موجب تهذيب نفس و تعالي انسان و راهبر او به سوي عشق حقيقي خواهد بود.
Supervisor:
SupervisorE-mail
Zahiri, B.UNSPECIFIED
Advisor:
AdvisorE-mail
Ghaffari, A.UNSPECIFIED
Subjects: Faculty of Literature & Humanities > Department of Persian Language and Literature
Divisions > Faculty of Literature & Humanities > Department of Persian Language and Literature
Divisions: Subjects > Faculty of Literature & Humanities > Department of Persian Language and Literature
Faculty of Literature & Humanities > Department of Persian Language and Literature
Date Deposited: 10 Jul 2019 07:40
Last Modified: 10 Jul 2019 07:40
URI: http://repository.uma.ac.ir/id/eprint/7739

Actions (login required)

View Item View Item