Comparison of pulmonary function parameters changes at different altitudes in female athletes

ولی زاده, آیدین and فراموشي, مهدي (2009) Comparison of pulmonary function parameters changes at different altitudes in female athletes. University of Mohaghegh Ardabili.

[img] Text
altitude.pdf

Download (674kB)

Abstract

Purpose: The purpose of this study was Comparison of pulmonary function parameters changes at different altitudes in female athletes. Methods eleven voluntary Female athletes, (age; 22.27±0.65yr), (weight; 57.31±2.1kg), (Fat%:20.81±3.2 ) (Height; 160.54± 3cm and vo2max: 40.65±1.00) were selected to this study on spirometric parameters. each subject was informed consent form. Respiratory function were assessed in participants before ascending at baseline (1400 meter) and after ascending at 3600 meter in savalan Mount and after descent sea level (3 day's interval between with a Spiro lab II. Spirometric parameters r changes were compared using ANOVA for repeated measure with Bonferroni (post hoc) statistical analysis computations were performed by spss 16 and p≤0.05 was considered significant. Results: spirometric parameters(FVC,FEV1,FEF25-75%,PEF,PIF,MVV, and VC) at altitude(3600 m) were significantly increased with compared see level and 1400m(P<0.05).but FEV1,FEF25-75%, MVV was not significantly different between 3600m level and 1400m level.VO2max at altitude (3600 m) were significantly decreased with compared see level and 1400m. Conclusion: acute ascent to altitude above 3600m lessens airway resistance that facilitates expiratory airflow and increase majority Spirometric parameters.

Item Type: Other
Persian Title: مقایسه تغییرات پارامتر های عملکرد ریوی زنان ورزشکار در ارتفاعات مختلف
Persian Abstract: هدف از تحقيق حاضر، مقایسه تغییرات پارامتر های عملکرد ریوی زنان ورزشکار در ارتفاعات مختلف روش تحقيق: بدين منظور11 زن ورزشکار داوطلب با ميانگين±انحراف استاندارد (سن 37/0±66/21سال؛ وزن1/2±88/68 کيلوگرم¬؛ قد2±173¬سانتي¬متر وVo2max ؛ 49/1±65/49ميلي¬ليتر/کيلوگرم/دقيقه) برای انجام آزمون¬ در محل پايه(1400متر بالاتر از سطح دريا)، ارتفاع 3600 متری و سطح دريا انتخاب و با کسب رضايت-نامه در تحقيق شرکت کردند. شاخص های عملکرد ريوی بوسيله¬ی اسپيرومتر ميکرولب 2 و در سطح دريا، ارتفاع 1400 متری و بعد از صعود به ارتفاع 3600 متری و با فاصله¬ی 3 روز از هم اندازه گيری شد. اندازه تغييرات شاخص های عملکرد ريوی و توان هوازی در سطوح مختلف بوسيله¬ی آزمون تحليل واريانس با اندازه گيری مکرر و آزمون تعقيبی بونفرنی در سطح معنی داری(05/0P) مورد تجزيه و تحليل قرارگرفت. نتايج: شاخص¬های ¬عملکرد¬ ريوی(,FVC,FEV1 ,FEF25-75% ,PEF ,PIF MVV VC,) در ارتفاع 3600 متری نسبت به سطح دريا و ارتفاع 1400متري به طور معنی داری افزيش يافت(05/0P) ولی FEV1,FEF25-75%, MVV بين ارتفاع 1400 متری و ارتفاع 3600 متری تغيير معنی داری نيافت. نتيجه گيري: با توجه به نتايج بدست آمده چنين می¬توان نتيجه گيری نمود که صعود موقت به ارتفاع 3600 متری بدليل کاهش مقاومت راه¬های هوايي موجب افزايش معنی¬دار اکثر شاخص¬های عملکرد ريوی می شود.
Subjects: Research Projects
Divisions: Subjects > Faculty of Educational Sciences and Psychology > Department of Sport Sciences
Faculty of Educational Sciences and Psychology > Department of Sport Sciences
Date Deposited: 23 Jun 2019 04:47
Last Modified: 23 Jun 2019 04:47
URI: http://repository.uma.ac.ir/id/eprint/7943

Actions (login required)

View Item View Item