بررسی تنوع ژنتيکی درون و بين جمعيت¬های مربوط به گونه¬های آگروپيرون بر اساس نشانگرهای رپيد

اصغری, علی and شکرپور, مجيد and اصغری زکريا, رسول and محمددوست, حميدرضا and اشرف جعفری, علی (2008) بررسی تنوع ژنتيکی درون و بين جمعيت¬های مربوط به گونه¬های آگروپيرون بر اساس نشانگرهای رپيد. University of Mohaghegh Ardabili.

[img] Text
11.pdf

Download (317kB)

Abstract

-

Item Type: Other
Persian Title: بررسی تنوع ژنتيکی درون و بين جمعيت¬های مربوط به گونه¬های آگروپيرون بر اساس نشانگرهای رپيد
Persian Abstract: آگروپيرون در توليد علوفه در مراتع ايران نقش مهمي داشته و از گياهان مقاوم به تنش¬هاي محيطي است. در سال¬هاي اخير مطالعات زيادي روي اين گياه انجام شده است. اين پژوهش به منظور ارزيابي تنوع ژنتيکي نشانگرهاي رپيد در اکوتيپ¬هاي چهار گونه آگروپيرون (Agropyron desertorum, A.cristatum, A. pectiniforme, A. elongatum) انجام گرفت. در اين بررسي از 50 آغازگر تصادفي استفاده شد. 15 آغازگر دارای تکثير مناسب بوده وا تکرارپذيري خوب داشتند که از بين آن¬ها 12 آغازگر نوارهاي چندشکل توليد کرده و مورد استفاده قرار گرفتند. در نهايت 142 نوار چند شکل در محدوده¬ي بين 3000-564 جفت باز توليد شدند. تنوع ژنتيکي درون اکوتيپ¬ها بر اساس تنوع ژني ني از 09/0 تا 30/0 برآورد گرديد. اين نتايج نشان دهنده تنوع زياد در درون اکوتيپ¬هاي مختلف اگروپيرون بود. ميانگين تنوع ژنتيکي درون (HS) و کل (HT) به ترتيب 18/0 و 34/0 و ميانگين درجه تمايز ژني (GST) بين اکوتيپ¬ها در تمام مکان¬هاي نشانگري 47/0 برآورد شد. نتايج تجزيه واريانس مولكولي نشان داد كه تنوع ژنتيكي بين گونه¬ها و بين اکوتيپ¬هاي درون گونه¬ها و درون اکوتيپ¬هاي مورد مطالعه معني¬دار بود. 31/19 درصد از تنوع کل مربوط به تنوع بين گونه¬ها، 23/22 درصد به تنوع بين اکوتيپ¬هاي درون هر گونه و 46/58 درصد آن مربوط به درون اکوتيپ¬ها بود. درجه تمايز ژني بين گونه¬ها و بين اکوتيپ¬ها 41/0 برآورد شد. نمودار درختي بر اساس ضريب تشابه ني به روش UPGMA رسم شد. در اين گروه¬بندي اکوتيپ¬هاي مربوط به اين چهار گونه در چهار گروه قرار گرفتند. اکوتيپ¬هاي مربوط به دو گونه A. desertorum و A. cristatum در دو گروه مجزا قرار گرفتند. اکوتيپ¬هاي دو گونه A. pectiniforme و A.elongatum در گروه ديگر قرار گرفته و از هم تفکيک نشدند. اين نشانگرها نتوانستند اکوتيپ¬هاي اين دو گونه را به خوبي از هم تفکيک نمايند. يک اکوتيپ از گونهA. elongatum تشکيل يک گروه مجزا داد. براي گروه¬بندي ژنوتيپ¬ها از تجزيه به مولفه¬هاي هماهنگ اصلي نيز استفاده شد و نتايجي مشابه با تجزيه خوشه¬اي حاصل گرديد.
Subjects: Research Projects
Divisions: Subjects > Faculty of Agricultural Sciences & Natural Resources > Department of Agronomy & Plant Breeding
Faculty of Agricultural Sciences & Natural Resources > Department of Agronomy & Plant Breeding
Date Deposited: 10 Jun 2019 07:12
Last Modified: 10 Jun 2019 07:12
URI: http://repository.uma.ac.ir/id/eprint/8096

Actions (login required)

View Item View Item