Determination of the aerobic threshold by the Dmax method

سياه كوهيان, پروفسور معرفت (2017) Determination of the aerobic threshold by the Dmax method. University of Mohaghegh Ardabili, University of Mohaghegh Ardabili.

[img] Text
Final Report of the Research Project - Created on Azar 24th, 1396.pdf

Download (1MB)
Official URL: http://uma.ac.ir/

Abstract

Aim: The aim of this study was to determine the aerobic threshold by means of the maximum distance method (Dmax) based on HRPC in active young men. Methodology: In a laboratory trial, 30 active young men were selected on a targeted basis as subjects and studied. The aerobic threshold of the subjects was determined by means of two methods using respiratory gas analysis as the criterion method and maximum distance model based on HRPC. Bland – Atmann plots, Pearson Correlation Coefficient and Paired Sample T-test were used for data analysis. Results: The aerobic threshold of all of the subjects were obtained by by the means of the heart rate performancr curve (HRPC) using ths Dmax method. However, supplementary results revealed that moderate agreement exist between two methods. Similarly, significant but moderate correlations observed between two models, while there was no significant differences exists between two methods. Conclusion: According to this results, it can be concluded that using the heart rate method (HR) for determining the aerobic threshold may be useful. Therefore, instead of time cosuming as well as expensive methods, this simple and inexpensive methods can be used.

Item Type: Other
Persian Title: تعیین آستانه هوازی با استفاده از مدل بیشترین فاصله (Dmax)
Persian Abstract: هدف: هدف از اجرای این پژوهش تعیین آستانه هوازی با استفاده از مدل بیشترین فاصله (Dmax) مبتنی بر HRPC در مردان جوان فعال ¬یود. روش¬شناسی: بدین منظور، در یک مطالعه آزمایشگاهی،تعداد30 نفر از مردان جوان فعال به صورت هدفمندانتخاب و مورد بررسی قرار گرفتند. آستانه هوازی آزمودنی¬ها با استفاده از روش مبنا (تجزیه و تحلیل گازهای تنفسی) و مدل ضربان قلب مبتنی بر روش Dmax تعیین و برآورد شد. به منظور تجزيه و تحليل داده‌هاي جمع‌آوري شده، براي بررسي همگرایی بین متغیرها از مدل گرافیکی بلند-آلتمن و ICC؛ برای بررسی همبستگی بین متغیرها از ضرایب همبستگی پیرسون و برای سنجش اختلاف بین دو مدل تعیین آستانه هوازی، از آزمون آماری تی همبسته استفاده شد. نتایج: آستانه هوازی تمامی آزمودنی ها در پروتکل مورد استفاده با استفاده از منحنی عملکرد ضربان قلب و بهره گیری از روش Dmax مبتنی بر مدل ریاضی شیب خط موازی بدست آمد. با این حال، یافته های تکمیلی نشان داد که همگرایی متوسطی بین دو روش وجود دارد. به همین ترتیب، همبستگی معنی دار و متوسط مشاهده شد. این در حالی بود که اختلاف معنی داری بین دو مدل وجود نداشت. نتیجه¬گیری: بنابراین می¬توان نتیجه گرفت که استفاده از مدل ضربان قلب در تعیین آستانه هوازی، نتایج نسبی خوبی را در اختیار ما قرار می دهد، پس می توان به جای روش های تهاجمی که هم وقت گیر هستند و هم هزینه بالایی را می خواهند، از این گونه روش های ساده و ارزان ، استفاده کرد.
Subjects: Research Projects
Divisions: Subjects > Faculty of Educational Sciences and Psychology > Department of Sport Sciences
Faculty of Educational Sciences and Psychology > Department of Sport Sciences
Date Deposited: 30 Jun 2019 07:26
Last Modified: 30 Jun 2019 07:26
URI: http://repository.uma.ac.ir/id/eprint/8366

Actions (login required)

View Item View Item