اثر قطع آبياری در مراحل زایشی و کاربرد کودهای زیستی و متانول بر عملکرد و برخی صفات مورفوفیزیولوژیکی نخود (Cicer arietinum L.)

سید شریفی, رئوف and سید شریفی, رضا (2018) اثر قطع آبياری در مراحل زایشی و کاربرد کودهای زیستی و متانول بر عملکرد و برخی صفات مورفوفیزیولوژیکی نخود (Cicer arietinum L.). University of Mohaghegh Ardabili, University of Mohaghegh Ardabili.

[img] Text
گزارش طرح= 1397=.pdf

Download (875kB)
Official URL: http://uma.ac.ir/

Abstract

-

Item Type: Other
Persian Title: اثر قطع آبياری در مراحل زایشی و کاربرد کودهای زیستی و متانول بر عملکرد و برخی صفات مورفوفیزیولوژیکی نخود (Cicer arietinum L.)
Persian Abstract: به منظور بررسی مولفه¬های پر شدن دانه¬ی نخود با استفاده از مدل دو تکه¬ای در شرایط قطع آبیاری، کاربرد متانول و تلقیح بذر با کودهای زیستی، آزمایش فاکتوریلی در قالب طرح پایه بلوک¬های کامل تصادفی در سه تکرار در سال زراعی 1396 اجرا شد. فاکتورهای آزمایشی کاربرد متانول در سه سطح (محلول پاشی با آب به¬عنوان شاهد، کاربرد 20 و30 درصد حجمی)، کودهای زیستی در چهار سطح (محلول پاشی با آب به¬عنوان شاهد، کاربرد ریزوبیوم لگومینوزاروم، کاربرد توام میکوریز و ریزوبیوم لگومینوزاروم، کاربرد ریزوبیوم لگومینوزاروم با سودوموناس و میکوریز) و سه سطح آبیاري (آبياري کامل به¬عنوان شاهد، محدودیت شدید آبی یا قطع آبياري در مرحله گلدهی و محدودیت ملایم آبی یا قطع آبیاری در مرحله شروع نیام¬دهی) را شامل می¬شدند. از یک مدل خطی دو تکه-ایی برای کمی کردن پارامترهای مربوط به پر شدن دانه استفاده شد. نتایج نشان داد بیشترین تعداد و وزن گره (به ترتیب 6/11 و 21/13 میلی گرم در بوته)، شاخص کلروفیل (28/50)، سرعت پر شدن دانه (011/0 گرم در روز)، طول دوره (57/39 روز)، دوره موثر پر شدن دانه (2/32 روز) در شرایط آبیاری کامل و سطوح بالای متانول و کاربرد ریزوبیوم لگومینوزاروم با سودوموناس و میکوریز بدست آمد که به ترتیب از افزایش حدود 37/2 ، 230، 148، 8/83، 43/26، 23/21 و 42/27 درصدی در مقایسه با آبیاری تا مرحله گلدهی و عدم کاربرد متانول و کودهای زیستی برخوردار بودند. قطع آبياري در مرحله گلدهی، محتوای پرولین و فعالیت آنزیم¬های آنتی اکسیدانی (همچون کاتالاز، پراکسیداز و پلی فنل اکسیداز) افزایش، ولی عملکرد کوانتومی را کاهش داد. کاربرد متانول فعالیت آنزیم¬های آنتی اکسیدان را کاهش ولی محتوای پرولین و عملکرد کوانتومی را افزایش داد. همچنین کاربرد کودهای زیستی موجب افزایش محتوای پرولین، فعالیت آنزیم¬های آنتی اکسیدانی و عملکرد کوانتومی شد. آبیاری کامل با مقادیر بالای متانول و کاربرد توام میکوریز با ریزوبیوم و سودوموناس 111 درصد عملکرد دانه را در مقایسه با عدم استفاده از متانول و کودهای زیستی تحت شرایط قطع آبیاری در مرحله گلدهی افزایش داد. بر اساس نتایج این بررسی به نظر مي رسد كه به منظور افزايش عملكرد، سرعت و طول دوره موثر پرشدن دانه در شرایط محدودیت آبی مي¬توان پيشنهاد کرد كه تلقیح بذر با کودهای زیستی و محلول پاشی با متانول به كار برده شود.
Subjects: Research Projects
Divisions: Subjects > Faculty of Agricultural Sciences & Natural Resources > Department of Natural Resources
Faculty of Agricultural Sciences & Natural Resources > Department of Natural Resources
Date Deposited: 30 Jun 2019 09:15
Last Modified: 30 Jun 2019 09:15
URI: http://repository.uma.ac.ir/id/eprint/8449

Actions (login required)

View Item View Item