Spatial and Structural Analysis of Forts and Fortifications of Iran and Ottoman from 10th to 14th Century AH (Case Study: Northwest of Iran and Eastern Anatolia)

pourkarimi, Parviz (2019) Spatial and Structural Analysis of Forts and Fortifications of Iran and Ottoman from 10th to 14th Century AH (Case Study: Northwest of Iran and Eastern Anatolia). Doctoral thesis, University of Mohaghegh Ardabili.

[img] Text
رساله دکتری پرویز پورکریمی.pdf

Download (827kB)
Official URL: http://uma.ac.ir/

Abstract

Research Aim: hroughout history, human beings have adopted various defense measures and methods to protect them from natural and human disasters, depending on time and place. Towers and fortresses of cities and castles are prime examples. The form and plan of these fortifications have evolved as a result of human mental and intellectual development as the offensive and defensive weapons develop. In the meantime, the present study seeks to analyze the spatial and physical fortifications and defenses of northwestern Iran and eastern Anatolia from the 10th to the 14th century AH. Research method: The research method in this research is based on a theoretical approach in descriptive-analytical format and method of gathering information and data, documentation and fieldwork and the method of data analysis using GIS, AHP and VIKOR. the study area is northwestern Iran and eastern Anatolia. Findings: The main findings of the study indicate that with the invention of gunpowder and the use of firearms, including cannons and artillery in the wars of the 9th AH/ 14th AD century, fundamental changes in the plan and architectural structure of forts and defensive fortifications to adapt the fortifications. It came with the needs of the day. Conclusion: With the advent of firearms, designers and architects of defensive fortifications in Iran and the Ottoman Empire, first used a strategy to strengthen these fortifications against firearms and ideas such as turning right corner towers into semi-cylindrical and circular, They thickened the walls and eventually built European-style castles called star-shaped. These ideas worked to some extent, but in the following centuries, with the invention of giant balls, new ideas for strengthening fortifications and constructing star-shaped fortifications did not work, and designers and architects of defensive fortifications failed to make defensive fortifications ineffective against giant cannons. As a result, the castle's architectural defense system lost its place in the war strategies of the 14th AH/ 20th AD century, and the towers and fortifications of cities and castles were either destroyed or turned into historical monuments.

Item Type: Thesis (Doctoral)
Persian Title: تحلیل فضایی و ساختاری قلاع و استحکامات دفاعی ایران و عثمانی از سده 10 تا 14 هجری (محدوده مورد مطالعه: شمال¬غرب ایران و آناتولی شرقی)
Persian Abstract: هدف: بشر در طول تاریخ، بسته به شرایط زمانی و مکانی، تمهیدات و روش¬های دفاعی مختلفی را برای در امان ماندن از حوادث طبیعی و انسانی مد نظر داشته است. برج‌ و باروی شهر‌ها و قلعه‌ها نمونه‌های بارزی در این خصوص هستند. شکل و فرم این استحکامات به فراخور رشد ذهنی و فکری بشر و به موازات پیشرفت سلاح‌های تهاجمی و تدافعی تکامل می‌یافته است. در این میان، پژوهش حاضر درصدد تحلیل فضایی و کالبدی قلاع و استحکامات دفاعی شمال غرب ایران و آناتولی شرقی از سده 10 تا 14 هجری است. روش¬شناسی پژوهش: روش تحقیق در این پژوهش مبتنی بر رویکرد نظری در قالب توصیفی- تحلیلی و روش گردآوری اطلاعات و داده‌ها، اسنادی و میدانی و روش تحلیل داده¬ها با استفاده از GIS، AHP و VIKOR است. محدوده مورد مطالعه در این پژوهش، شمال غرب ایران و آناتولی شرقی است. یافته¬ها: یافته اصلی پژوهش حاکی از آن است که با اختراع باروت و بکارگیری سلاح¬های آتشین از جمله توپ و توپخانه در جنگ¬های قرن 14 م/ 9 ق، تغییرات اساسی در پلان و ساختار معماری قلاع و استحکامات دفاعی در راستای انطباق سازی استحکامات با نیازهای روز پدید آمد. نتیجه¬گیری: با ظهور سلاح¬های آتشین، طراحان و معماران استحکامات دفاعی در ایران و عثمانی، ابتدا راهکار مستحکم کردن این استحکامات در برابر سلاح¬های آتشین رو به کار بردند و ایده¬هایی نظیر تبدیل برج¬های راست¬گوشه به نیمه استوانه¬ای و مدور، ضخیم کردن دیوارها و در نهایت ساخت قلعه¬های باستیونی سبک اروپایی موسوم به ستاره¬ای شکل را به کار بردند. این ایده¬ها تا حدودی کارساز بود، اما در سده¬های بعدی با اختراع توپ¬های غول¬پیکر، ایده¬های جدید مستحکم¬بندی استحکامات و ساخت استحکامات ستاره-ای شکل نیز کارساز نشد و طراحان و معماران استحکامات دفاعی به ناکارآمدی استحکامات دفاعی در برابر توپ¬های غول¬پیکر پی بردند. در نتیجه سیستم دفاعی معماری قلعه¬ای جایگاه خود را در استراتژی¬های جنگی قرن 20 م/ 14 ق از دست داد و برج و باروی شهرها و قلعه¬ها یا تخریب و برچیده شدند و یا به یادمان¬های تاریخی تبدیل شدند.
Supervisor:
SupervisorE-mail
Hajizadeh, KarimUNSPECIFIED
Rezalou, RezaUNSPECIFIED
Advisor:
AdvisorE-mail
Afkhami, BehrouzUNSPECIFIED
Subjects: Faculty of Literature & Humanities > Department of Archaeology & History
Divisions > Faculty of Literature & Humanities > Department of Archaeology & History
Divisions: Subjects > Faculty of Literature & Humanities > Department of Archaeology & History
Faculty of Literature & Humanities > Department of Archaeology & History
Date Deposited: 13 Jun 2020 05:59
Last Modified: 13 Jun 2020 05:59
URI: http://repository.uma.ac.ir/id/eprint/11691

Actions (login required)

View Item View Item