The effectiveness of hope therapy on quality of life, self-efficacy, happiness and life satisfaction Man's physical-motor disabilities

Ramezani, Shukufeh and Sheykholeslami, Ali and Ghamari Givi, Hossin (2016) The effectiveness of hope therapy on quality of life, self-efficacy, happiness and life satisfaction Man's physical-motor disabilities. Masters thesis, University of Mohaghegh Ardabili.

[img] Text (اثربخشی امیددرمانی بر کیفیت زندگی، خودکارآمدی، شادکامی و رضایت از زندگی مردان ناتوان جسمی-حرکتی)
Shukufeh Ramezani.pdf

Download (534kB)
Official URL: http://www.uma.ac.ir

Abstract

This study examined the effectiveness of hope therapy on quality of life, self-efficacy, happiness and life satisfaction for men's physical-motor disabilities. The research method was experimental with pretest-posttest design with a control group.trial (n = 15) and control group (n = 15) were replaced. The population of this study included all male physical-motor disabilities covered by welfare organization comprised of Kamyaran in2015-16. Participants in the experimental group received 8 sessions will hope therapy. To collect the data, of the World Health Organization Quality of Life Questionnaire-Short Form, efficacy al., Oxford Happiness and life satisfaction were used Diener et al. Data were analyzed using multivariate statistical covariance. Results showed that the experimental group scores between men and women with disabilities-physical-motor disabilities in the control group are statistically significant, so hypothesis that the effectiveness of hope therapy on quality of life, self, happiness and satisfaction in men physical-motor disabilities have been approved, so it can be concluded that hope therapy on quality of life, self-efficacy, happiness and life satisfaction causing physical-motor disabilities affect men.

Item Type: Thesis (Masters)
Persian Title: اثربخشی امیددرمانی بر کیفیت زندگی، خودکارآمدی، شادکامی و رضایت از زندگی مردان ناتوان جسمی-حرکتی
Persian Abstract: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی امیددرمانی بر کیفیت زندگی، خودکارآمدی، شادکامی و رضایت از زندگی مردان ناتوان جسمی-حرکتی بود. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش¬آزمون-پس¬آزمون با گروه کنترل بود. جامعه¬ی آماری پژوهش حاضر را کلیه¬ی مردان ناتوان جسمی-حرکتی تحت پوشش سازمان بهزیستی شهرکامیاران در سال95-1394تشکیل می¬دادند که از میان آنها با استفاده از روش نمونه‏گیری در دسترس، 30 نفر انتخاب شده و به طور تصادفی در گروه آزمایش (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) جایگزین گشتند. شرکت‏کنندگان گروه آزمایش، امیددرمانی را طی 8 جلسه دریافت نمودند. برای جمع‏آوری داده‏ها از فرم کوتاه پرسش¬نامه¬ی کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی، پرسش¬نامه¬ خودکارآمدی شرر و همکاران، پرسش¬نامه¬ شادکامی آکسفورد و پرسش¬ نامه¬ رضایت از زندگی داینر و همکاران استفاده شد. داده‏ها با روش آماری کواریانس چندمتغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‏ها نشان داد که بین میانگین نمرات مردان ناتوان جسمی-حرکتی گروه آزمایش و مردان ناتوان جسمی-حرکتی گروه کنترل در پس آزمون تفاوت معناداری وجود دارد، بنابراین فرضیه¬ها¬ی پژوهش مبنی بر اثربخشی امیددرمانی بر کیفیت زندگی، خودکارآمدی، شادکامی و رضایت از زندگی مردان ناتوان جسمی-حرکتی مورد تایید قرار گرفت. پس، می¬توان نتیجه گرفت که امیددرمانی بر افزایش کیفیت زندگی، خودکارآمدی، شادکامی و رضایت از زندگی مردان ناتوان جسمی-حرکتی تاثیر معناداری دارد
Supervisor:
SupervisorE-mail
Sheykholeslami, AliUNSPECIFIED
Advisor:
AdvisorE-mail
Ghamari Givi, HossinUNSPECIFIED
Subjects: Faculty of Educational Sciences and Psychology > Department of Educational Sciences
Divisions > Faculty of Educational Sciences and Psychology > Department of Educational Sciences
Divisions: Subjects > Faculty of Educational Sciences and Psychology > Department of Educational Sciences
Faculty of Educational Sciences and Psychology > Department of Educational Sciences
Date Deposited: 22 Oct 2018 14:08
Last Modified: 22 Oct 2018 14:08
URI: http://repository.uma.ac.ir/id/eprint/1186

Actions (login required)

View Item View Item