Effectiveness of comprehensive interaction method on emotional failure of children with autism spectrum disorder

حسینی جعفری, فاطمه Effectiveness of comprehensive interaction method on emotional failure of children with autism spectrum disorder. Effectiveness of comprehensive interaction method on emotional failure of children with autism spectrum disorder.

[img] Text
19.pdf

Download (763kB)

Abstract

The aim of the present study was to determine the effectiveness of the comprehensive interaction method on emotional failure of children with autism spectrum disorder. The research method was quasi-experimental with pre-test-post-test design with control group. The statistical population of this study consisted of all boys aged 11 to 11 years with autism spectrum disorder who were receiving rehabilitation services from rehabilitation centers in Tehran in 1131. In this study, 11 children with high-performance autism spectrum disorder (listed in the psychiatric file) were selected using the available sampling method as the sample size, 1 of them in the experimental group and 1 in the control group by method. They were randomly assigned. Initially, both groups were assessed by the Toronto Emotional Impairment Scale (2001). The experimental group received comprehensive interaction in 10-00minute sessions for 1 month, while the control group did not. In the end, both groups were re-evaluated by the emotional failure scale (2001). Data were analyzed using covariance analysis. The findings of this study showed that the method of comprehensive interaction reduces the emotional insufficiency of children with autism spectrum disorder. Therefore, the method of comprehensive interaction can be used as an effective method in reducing emotional insufficiency in children with autism spectrum disorder.

Item Type: Article
Persian Title: اثربخشی روش تعامل همه جانبه بر نارسایی هیجانی کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم
Persian Abstract: هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی روش تعامل همه جانبه بر نارسایی هیجانی کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم بود. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه کودکان پسر 11 تا 11 سال مبتلا به اختلال طیف اتیسم که درسال 1131 درحال دریافت خدمات توانبخشی از مراکز توانبخشی شهر تهران بودند، تشکیل دادند. در این پژوهش 11 کودک مبتلا به اختلال طیف اتیسم با عملکرد بالا)درج شده در پرونده روانپزشکی( با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس به عنوان حجم نمونه انتخاب و 1 نفر از آنها در گروه آزمایش و 1 نفر دیگر در گروه کنترل به شیوه تصادفی گمارش شدند. در ابتدا هردو گروه توسط مقیاس نارسایی هیجانی تورنتو ) 2001 ( مورد ارزیابی قرار گرفتند.گروه آزمایش در 10 جلسه 00 دقیقه ای به مدت 1 ماه روش تعامل همه جانبه را دریافت کردند در حالی که گروه کنترل چنین روشی را دریافت نکردند. در پایان مجددا هردوگروه توسط مقیاس نارسایی هیجانی ) 2001 ( مورد ارزیابی قرار گرفتند. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتههای این پژوهش نشان داد که روش تعامل همه جانبه موجب کاهش نارسایی هیجانی کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم می شود. از این رو می توان از روش تعامل همه جانبه به عنوان یه یک روش موثر در کاهش نارسایی هیجانی کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم استفاده نمود.
Subjects: Divisions > Conferences > International Conference on Exceptional Children-September 2020
Conferences > International Conference on Exceptional Children-September 2020
Divisions: Conferences > International Conference on Exceptional Children-September 2020
Subjects > Conferences > International Conference on Exceptional Children-September 2020
Date Deposited: 23 Jan 2021 05:58
Last Modified: 23 Jan 2021 05:58
URI: http://repository.uma.ac.ir/id/eprint/12387

Actions (login required)

View Item View Item