The Use of Art Therapy in Autism Spectrum Disorders

مرادی کلارده, پریسا and نریمانی, محمد The Use of Art Therapy in Autism Spectrum Disorders. The Use of Art Therapy in Autism Spectrum Disorders.

[img] Text
30.pdf

Download (842kB)

Abstract

Autism spectrum disorders are a subset of neurodevelopmental disorders, the most important of which are the presence of defects in social communication and interaction, and limited and repetitive interests, behaviors, and activities. One of the special features of autism disorder is the difference between the children with it and the severity of the symptoms of this disorder, which distinguishes it from other disorders. Due to the complex and multifaceted nature of the disorder, the presence of speech impairments and the reluctance of autistic children to engage in social interactions, therapies based on their strengths will be more successful. Art therapy means using artistic tools and media to communicate, interact, and express oneself, so that the common denominator of all art therapies is attention to non-verbal communication and creative processes, as well as providing a safe and trustworthy environment. Art therapy is one of the treatment approaches for autism, which according to research has been effective in helping these children to increase social and communication skills, improve cognitive abilities, improve sensory integrity and sensory-motor function. The aim of this paper is to investigate the application of art therapy in autism, tries to discuss the characteristics and logic of this approach using a descriptive method and library study.

Item Type: Article
Persian Title: کاربرد هنردرمانی در اختلالات طیف اتیسم
Persian Abstract: اختلالات طیف اتیسم زیر مجموعهای از اختلالات عصبی-رشدی بوده که مهمترین نشانگان آن وجود نواقصی در ارتباط و تعامل اجتماعی و علایق، رفتارها و فعالیتهای محدود و تکراری است. از ویژگیهای خاص اختلال اتیسم، تفاوت کودکان مبتلا به آن در شدت نشانگان این اختلال بوده که آن را از سایر اختلالات متمایز میسازد. با توجه به ماهیت پیچیده و چند وجهی این اختلال، وجود نواقصی در زمینه تکلم و عدم تمایل کودکان اتیستیک به برقراری تعاملات اجتماعی، درمانهایی که مبتنی بر نقاط قوت آنان است، موفقیت بیشتری خواهد داشت. هنر درمانی به معنای استفاده از ابزار و رسانههای هنری برای ارتباط، تعامل و ابراز وجود است به طوری که وجه مشترک تمامی درمانهای هنری توجه به برقراری ارتباط به صورت غیر کلامی و فرایندهای خلاقانه و نیز فراهم آوردن محیطی امن و قابل اعتماد است. هنر درمانی از جمله رویکردهای درمانی برای اختلال اوتیسم میباشد که بر اساس پژوهشها کارایی مناسبی برای کمک به این کودکان در حوزه افزایش مهارتهای اجتماعی و ارتباطی، بهبود تواناییهای شناختی، بهبود یکپارچگی حسی و عملکرد حسی-حرکتی داشته است. مقاله حاضر با هدف بررسی کاربرد هنر درمانی در اختلال اوتیسم، سعی دارد ویژگیها و منطق درمانی این رویکرد را با استفاده از یک روش توصیفی و مطالعه کتابخانهای مورد بحث قرار دهد.
Subjects: Divisions > Conferences > International Conference on Exceptional Children-September 2020
Conferences > International Conference on Exceptional Children-September 2020
Divisions: Conferences > International Conference on Exceptional Children-September 2020
Subjects > Conferences > International Conference on Exceptional Children-September 2020
Date Deposited: 23 Jan 2021 07:48
Last Modified: 23 Jan 2021 07:48
URI: http://repository.uma.ac.ir/id/eprint/12398

Actions (login required)

View Item View Item