ffectiveness of dual parent- child interaction therapy on parental stress and emotional self-regulation of children aged 5-7 years with disinhibited social engagement disorder

جعفری, طاهره ffectiveness of dual parent- child interaction therapy on parental stress and emotional self-regulation of children aged 5-7 years with disinhibited social engagement disorder. ffectiveness of dual parent- child interaction therapy on parental stress and emotional self-regulation of children aged 5-7 years with disinhibited social engagement disorder.

[img] Text
58.pdf

Download (843kB)

Abstract

Parenting stress due to the responsibility of caring for and educating the children and Feeling ineffective and having difficulty with this responsibility may cause Lack of parental ability to properly recognize and understand child messages. On the other hand, children with emotion regulation deficits are at greater risk of endocrine and extrinsic disorders. The purpose of this study was to investigate the effectiveness of parent-child interaction therapy on parenting stress and emotional self-regulation in children with disinhibited social engagement disorder. This was a quasi-experimental study with pretest-posttest and control group design. Multi-stage cluster sampling method and sample consisted of 03 children 5-7 year-old with disinhibited social engagement disorder were randomly selected and assigned to control and experimental groups. The parent-child interactive treatment program was administered to the experimental group. Data were collected through interviews and using Abidin parental stress questionnaires (3903 / 6) and researcher-made emotional self-regulation (3977) questionnaire. The results of multivariate analysis of covariance showed that dual parent-child interactive therapy was effective with on parenting stress and emotional self-regulation in 5-7 years children with disinhibited social engagement disorder.

Item Type: Article
Persian Title: 5 ساله مبتلا به اختلال - اثربخشی درمان تعاملی دوگانهی والد کودک بر استرس والدگری و خودتنظیمی هیجانی کودکان 7 آمیختگی اجتماعی بازداری نشده
Persian Abstract: وجود فشار وتنیدگی در والدین به دلیل مسئولیت مراقبت وتربیت فرزندان واحساس کارآیی ودشواری های ناشی از این مسئولیت، ممکن است باعث کاهش توانایی والدین در تشخیص ودرک مناسب پیام های کودک گردد. از طرفی کودکان با نارسایی هایی در تنظیم هیجان در معرض خطر اختلالهای برون ریز و درون ریز زیادی هستند. براین اساس این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی درمان تعاملی دوگانهی والد کودک بر استرس والدگری و خودتنظیمی هیجانی کودکان مبتلا به اختلال آمیختگی اجتماعی بازداری نشده انجام شده است. این پژوهش نیمه آزمایشی و با طرح پیشآزمون پسآزمون وگروه کنترل بود. روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای و نمونه شامل 03 نفر از کودکان 5 تا 7 ساله مبتلا به اختلال آمیختگی اجتماعی بازداری نشده بود که به شکل تصادفی انتخاب و در دو گروه کنترل و آزمایش گمارش شدند. برنامه درمان تعاملی والد-کودک برای گروه آزمایش اجرا شد. جمعآوری دادهها از طریق مصاحبه وبا استفاده از پرسشنامه های استرس والدینی 3( انجام شد. نتایج تحلیل کواریانس چند متغیری نشان داد که؛ / 3( و خودتنظیمی هیجانی محقق ساخته) 77 /03/ آبیدین) 6 درمان تعاملی دوگانه والد-کودک بر استرس والدگری و خودتنظیمی هیجانی در کودکان 7 تا 5 ساله مبتلا به اختلال آمیختگی اجتماعی بازداری نشده موثر است.
Subjects: Divisions > Conferences > International Conference on Exceptional Children-September 2020
Conferences > International Conference on Exceptional Children-September 2020
Divisions: Conferences > International Conference on Exceptional Children-September 2020
Subjects > Conferences > International Conference on Exceptional Children-September 2020
Date Deposited: 23 Jan 2021 06:24
Last Modified: 23 Jan 2021 06:24
URI: http://repository.uma.ac.ir/id/eprint/12433

Actions (login required)

View Item View Item