The effectiveness of mindfulness training on the dimensions of aggression in Children less than 11 Years Old in Tehran

لهاک, علی The effectiveness of mindfulness training on the dimensions of aggression in Children less than 11 Years Old in Tehran. The effectiveness of mindfulness training on the dimensions of aggression in Children less than 11 Years Old in Tehran.

[img] Text
67.pdf

Download (367kB)

Abstract

Objective: The purpose of this study was to investigate the effectiveness of mindfulness on the dimensions aggression in children less than 11 years of age in Tehran. Methods: The research method was quasi-experimental with pre-test and post-test with control group. The statistical population consisted of all children aged 8 to 11 in Tehran who were referred to the Image Counseling Center in 1938 due to aggression by school principals, of which 12 were selected by available sampling method and then tested in two groups. The control group (11 experimental group and 11 control group) were randomly assigned. The mindfulness program was implemented on the subjects of the experimental group in 8 39-minute sessions once a week. To collect information, Vahedi et al (1998) child aggression questionnaires were used. Multivariate analysis of covariance (MANCOVA) was used to analyze the data. Results: The results showed that mindfulness is effective on attention and aggression in children less than 11 years of age in Tehran. Mindfulness was also effective on sustained attention, selective attention, attention control and on aggressive components including verbal, physical, relational and impulsive. Conclusion: Based on the findings of this study, it can be concluded that applying mindfulness techniques can improve attention problems and reduce aggression in children.

Item Type: Article
Persian Title: اثربخشی آموزش ذهن آگاهی بر ابعاد پرخاشگری کودکان زیر دوازده سال شهر تهران
Persian Abstract: هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش ذهن آگاهی بر ابعاد پرخاشگری کودکان زیر دوازده سال شهر تهران بود. روش بررسی: روش پژوهش، از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری را کلیه کودکان 8 تا 11 ساله شهر تهران که به دلیل پرخاشگری توسط مدیران مدارس به مرکز مشاوره تصویر در سال 1938 ارجاع شدند، تشکیل میدادند که از بین آنها 12 نفر به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند و سپس در دو گروه آزمایش و گروه گواه 11 نفر گروه آزمایش و 11 نفر گروه گواه( به صورت تصادفی قرار گرفتند. برنامه ذهن آگاهی بر روی آزمودنی های گروه ( آزمایش در 8 جلسه 39 دقیقهای به صورت یکبار در هفته اجرا شد. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامههای پرخاشگری کودکان واحدی و همکاران ) 1981 ( استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری ( MANCOVA ( استفاده شد. یافتهها: نتایج یافتههای پژوهش حاضر نشان داد ذهن آگاهی بر مولفههای پرخاشگری شامل: کلامی، فیزیکی، رابطهای و تکانشی موثر بود. نتیجهگیری: براساس یافتههای این پژوهش میتوان چنین نتیجه گرفت که بکارگیری فنون ذهن آگاهی سبب کاهش پرخاشگری کودکان میشود.
Subjects: Divisions > Conferences > International Conference on Exceptional Children-September 2020
Conferences > International Conference on Exceptional Children-September 2020
Divisions: Conferences > International Conference on Exceptional Children-September 2020
Subjects > Conferences > International Conference on Exceptional Children-September 2020
Date Deposited: 23 Jan 2021 06:50
Last Modified: 23 Jan 2021 06:50
URI: http://repository.uma.ac.ir/id/eprint/12444

Actions (login required)

View Item View Item