The Effectiveness of Positive Group Thinking Positive Training on Reducing Interpersonal Sensitivity in Dyslexic Students

Darakhshan, Rohella and Bewazar, Abraham and Padervand, Ehsan The Effectiveness of Positive Group Thinking Positive Training on Reducing Interpersonal Sensitivity in Dyslexic Students. The Effectiveness of Positive Group Thinking Positive Training on Reducing Interpersonal Sensitivity in Dyslexic Students.

[img] Text
20.pdf

Download (956kB)

Abstract

Objective: The purpose of this study was to investigate the positive effect of group thinking on reducing interpersonal sensitivity in dyslexic students in Ramhormoz. Method: The research method was quasi-experimental with pretest-posttest design with control group. The statistical population of this study consisted of all male students with dyslexia in guidance school in the academic year of 99-99. From the statistical population, 20 students with dyslexia were selected through available sampling method and all of them were randomly assigned to experimental (n = 10) and control (n = 10) groups. The experimental group was trained in 10 sessions75 minute but the control group did not receive training. Positive thinking training and interpersonal sensitivity training were used to collect the research data. Data were analyzed using multivariate analysis of covariance. Results: The results showed that positive thinking training was effective in reducing interpersonal sensitivity in the experimental group (P <0.05). Conclusion: According to the findings of this study, it can be said that positive thinking education is one of the effective treatment methods in reducing interpersonal sensitivity of students with dyslexia.

Item Type: Article
Persian Title: بررسی اثربخشی آموزش مثبت اندیشی به شیوه گروهی بر کاهش حساسیت بین فردی دانش آموزان نارساخوان
Persian Abstract: هدف: هدف از این پژوهش اثربخشی مثبت اندیشی به شیوه گروهی بر کاهش حساسیت بین فردی دانش‌آموزان نارساخوان شهر رامهرمز بود. روش: روش پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش را تمامی دانش آموزان پسر دارای اختلال نارساخوانی در مقطع راهنمایی در سال تحصیلی 99-98 تشکیل دادند. از بین جامعه آماری تعداد20 دانش آموز دارای اختلال نارساخوانی به شیوه در دسترس انتخاب و در ادامه تمامی آنان به روش نمونه گیری تصادفی در قالب دو گروه آزمایش (10 نفر) و کنترل (10نفر) گمارش شدند. گروه آزمایش در قالب 10 جلسه 75 دقیقه ای تحت آموزش قرار گرفت اما گروه گواه آموزشی را دریافت نکردند. به منظور جمع آوری داده¬های پژوهش از آموزش مثبت اندیشی و حسایت بین فردی استفاده شد. داده¬های پژوهش با استفاده از روش تحلیل کوواریانس چند متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته¬ها: نتایج نشان داد که آموزش مثبت¬اندیشی در کاهش حساسیت بین فردی گروه آزمایش موثر بوده است (P<0/05). نتیجه¬گیری: با توجه به یافته¬های این پژوهش می¬توان گفت که آموزش مثبت اندیشی یکی از روش های درمان موثر در کاهش حساسیت بین فردی دانش آموزان با اختلال نارساخوانی است
Subjects: Divisions > Conferences > International Conference on Exceptional Children-September 2020
Conferences > International Conference on Exceptional Children-September 2020
Divisions: Conferences > International Conference on Exceptional Children-September 2020
Subjects > Conferences > International Conference on Exceptional Children-September 2020
Date Deposited: 09 Feb 2021 07:49
Last Modified: 09 Feb 2021 07:49
URI: http://repository.uma.ac.ir/id/eprint/12945

Actions (login required)

View Item View Item