The Effect of Body Language Training on Stereotyped behavior in Students with Visual Impairment

Geribavi, Hassan and Sharifidaramdi, Parviz and Rezayi, Saeed The Effect of Body Language Training on Stereotyped behavior in Students with Visual Impairment. The Effect of Body Language Training on Stereotyped behavior in Students with Visual Impairment.

[img] Text
9.pdf

Download (980kB)

Abstract

Purpose: Stereotyped behavior affect all aspects of the life of people with blindness, while the use and acquisition of language proficiency is associated with effective results. The purpose of this study was to determine the effectiveness of language skills training on the blind behaviors of blind students in Ahvaz city .Research method: The present study was experimental (all experimental) with pre-test, post-test and control group design. The statistical population of the study was all blind students studying in Ahwaz in the academic year of 97-96. Using a targeted sampling method, 16 blind students were selected from Shooride Shirazi school in Ahwaz and randomly selected. They were divided into experimental and control groups. The experimental group was trained in 9 sessions. Research tool: In order to collect data, Nariman, Sharifi Daramadi and Rezaei (1395) were used for Stereotyped behavior questionnaire. Findings: Data were analyzed using MANCOVA and SPSS software. The results showed that body language skill training had a significant effect on blind and self-promoting subscales (p <0.05). Conclusion: The results indicated that receiving language skills training generally led to a reduction in the casting behavior of students with visual impairment, which is determined by comparing the phases of the study, that the teaching of the language of the body has positive effects and the presentation of that program, better interventional results Has followed

Item Type: Article
Persian Title: تأثیر آموزش مهارت زبان بدن بر رفتارهای قالبی دانش آموزان مبتلاء به آسیب بینایی
Persian Abstract: هدف: رفتارهای قالبی تمام جنبه های زندگی افراد با آسیب بینایی را تحت تأثیر قرار می دهد در حالی که استفاده و اکتساب مهارت زبان بدن با نتایج مؤثری همراه است. پژوهش حاضر به منظور بررسی اثربخشی آموزش مهارت زبان بدن بر رفتارهای قالبی دانش آموزان نابینا در شهر اهواز انجام شد. روش پژوهش: پژوهش حاضر در این مطالعه از نوع آزمایشی (تمام آزمایشی) با طرح پیش آزمون، پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان نابینا که در سال تحصیلی 97 - 96 در شهر اهواز مشغول به تحصیل بودند تشکیل می دهد که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند تعداد 16 نفر از دانش آموزان نابینا مدرسه شوریده شیرازی شهر اهواز انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. آزمودني های گروه آزمایش در 9 جلسه تحت برنامه آموزش قرار گرفتند. ابزار پژوهش: به منظور جمع آوری داده ها از پرسشنامه رفتار قالبی نریمان، شریفی درآمدی و رضایی(1395) استفاده شد. یافته ها: اطلاعات بدست آمده با استفاده از تحلیل MANCOVA و نرم افزار SPSS تحلیل شد. نتایج نشان داد که آموزش مهارت زبان بدن اثر معناداری بر رفتارهای قالبی دانش آموزان نابینا و خرده مقیاس خودتحریکی (p<0/05) داشت. نتیجه گیری: نتایج بیانگر آن بود که دریافت آموزش مهارت زبان بدن به طور کلی منجر به کاهش رفتار قالبی در دانش آموزان مبتلا به آسیب بینایی شده است که با مقایسه فازهاي مطالعه مشخص می شود که آموزش زبان بدن اثرات مثبت و ارائه آن برنامه، نتایج مداخله ای بهتري را در پی داشته است.
Subjects: Divisions > Conferences > International Conference on Exceptional Children-September 2020
Conferences > International Conference on Exceptional Children-September 2020
Divisions: Conferences > International Conference on Exceptional Children-September 2020
Subjects > Conferences > International Conference on Exceptional Children-September 2020
Date Deposited: 09 Feb 2021 07:42
Last Modified: 09 Feb 2021 07:42
URI: http://repository.uma.ac.ir/id/eprint/12952

Actions (login required)

View Item View Item