Residential complex design by upgrading the sense of place through neighborhood-centered design

Mirjafarzadeh, Sara (2019) Residential complex design by upgrading the sense of place through neighborhood-centered design. Masters thesis, University of Mohaghegh Ardabili.

[img] Text
16.pdf

Download (2MB)

Abstract

Research Aim: Purpose of present study was to design a residential complex with improve the sence of place in Ardebil، with a neighborhood-based design that seeks to explore aspects of the environment related to the psychological، social، and cultural humans in order to inhance the role of from and function in shaping spaces. this leads to the continuation of traditional architectural values in todays Iranian architecture and to the achievement of quality models to provide benchmarks for upgrading today، s residential spaces. Research method: This research method is descriptive-analytical in four stages. The first step is to explain the theoretical foundations of the research through library and documentary studies and field observations. theoretical basis (sence of place and social interaction questionnaire)and assuming the participation of the assumed statistical community is implemented in the stage. the result of data collection on are done using statistical software. Finaly، the concepts derived from the theoretical and on the other hand، the results of the analysis carried out in the form of suggested solutions in the contemporary housing architecture design appear with the sense of place approach. Findings: The purpose of this study was to investigate the role of physical and natural elements in prediction of place sence indices and social interactions and social sustainability in Ardebil residential complexes. residents of the complex have a significant difference. Conclusion: Based on the findings، it can be stated that the dimensions of sense of place and social interactions are influenced by the characteristics of the appropriate physical environment and natural element ،can be used as an indicator explaining the appropriate patternand development of relationships and behavior in residents of residential complex used and indicate that people gain control of their lives، interact effectively with the environment and coherent and environmentally friendly spaces.

Item Type: Thesis (Masters)
Persian Title: طراحی مجتمع مسکونی با ارتقا حس مکان از طریق طراحی محله محور
Persian Abstract: هدف: هدف مطالعه حاضر طراحی مجتمع مسکونی با ارتقا حس مکان در شهر اردبیل با رویکرد طراحی محله محور می باشد که سعی در کشف جنبه‌های انسانی محیط مرتبط با ویژگی‌های روانی، اجتماعی، فرهنگی همخوان موجود در انسان در جهت افزایش نقش روابط و عملکرد بر فرم در شکل‌گیری فضاها می‌باشد. امری که منجر به تداوم ارزش‌های معماری سنتی در معماری امروز ایران و دستیابی به الگوهای کیفی برای ارائه معیارهایی جهت ارتقای فضاهای سکونتی امروزی می‌شود. روش‌شناسی پژوهش: روش پژوهش حاضر با روشی توصیفی – تحلیلی و در چهار مرحله انجام گرفت. مرحله آغازین مربوط به تبیین مبانی نظری پژوهش از طریق مطالعات کتابخانه‌ای و اسنادی و مشاهدات میدانی می‌باشد. آزمودن فرضیه‌های پژوهش در مرحله دوم از طریق طراحی پرسشنامه محقق ساخته مبنی بر مبانی نظری (پرسشنامه حس مکان و تعاملات اجتماعی )و با در نظر گرفتن مشارکت جامعه آماری مفروض عملی گردید در مرحله سوم نتایج حاصل از جمع‌آوری داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای آماری صورت گرفت. در مرحله پایانی از یک‌سو مفاهیم برآمده از مبانی نظری و از سوی دیگر نتایج تحلیل‌های صورت پذیرفته در قالب راهکارهای پیشنهادی در طرح معماری مسکن معاصر با رویکرد حس مکان جلوه یافت. یافته‌ها: این پژوهش باهدف بررسی نقش ویژگی‌های کالبدی و عناصر طبیعی در پیش‌بینی شاخص‌های حس مکان و تعاملات اجتماعی و پایداری اجتماعی در مجتمع‌های مسکونی شهر اردبیل انجام گرفت. بخش نخست حاکی از آن است که بین ویژگی‌های کالبدی و عناصر طبیعی با ایجاد حس مکان در بین ساکنان مجتمع تفاوت معناداری وجود دارد. که: حس مکان = 619/0 + (عناصر طبیعی 727/0) (کالبدی فضایی 791/0) و نتایج بخش دوم نشان داد که پایداری اجتماعی به‌واسطه عناصر طبیعی و کالبدی فضایی به تقویت تعاملات اجتماعی منجر می‌شود. ضريب مسير اثر متغير پایداری اجتماعی بر تعاملات اجتماعی معادل 80 درصد محاسبه‌شده است. همچنين براي اين پارامتر مقدار40/9t= ، تخمین زده‌شده است. و همچنین ضریب مسیر اثر متغیر عناصر طبیعی و کالبدی فضایی بر تعاملات اجتماعی با مقدار98/9 t=، 88 درصد محاسبه گردیده است. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته هلی پژوهش می‌توان بیان کرد که ابعاد حس مکان و تعاملات اجتماعی متأثر از ویژگی‌های محیط کالبدی مناسب و عناصر طبیعی است و از محیط کالبدی و عناصر طبیعی می‌توان به‌عنوان شاخصی برای تبیین الگوی مناسب و توسعه روابط و رفتار در ساکنان مجتمع مسکونی استفاده کرد و بیانگران است که افراد ضمن کنترل زندگی خود، قابلیت تعامل مؤثر در محیط و فضاهای انسجام‌یافته و سازگار با طبیعت را کسب می‌نمایند.
Supervisor:
SupervisorE-mail
Jahanzamin, YousefUNSPECIFIED
Advisor:
AdvisorE-mail
Hatami, TohidUNSPECIFIED
Subjects: Faculty of Engineering > Department of Architecture Engineering
Divisions > Faculty of Engineering > Department of Architecture Engineering
Divisions: Subjects > Faculty of Engineering > Department of Architecture Engineering
Faculty of Engineering > Department of Architecture Engineering
Date Deposited: 24 May 2021 08:50
Last Modified: 24 May 2021 08:50
URI: http://repository.uma.ac.ir/id/eprint/13136

Actions (login required)

View Item View Item