Analyzing indicational function of animal expressions in Nahj-ol-balaghe based on De Beaugrande’s linguistic theory

Ahmadizadeh, Fatemeh and Azaddel, Adel and Mohseni, Hossein (2017) Analyzing indicational function of animal expressions in Nahj-ol-balaghe based on De Beaugrande’s linguistic theory. Masters thesis, university of Mohaghegh Ardabili.

[img] Text (بررسی کارکرد دلالتی حیوانات در نهج البلاغه بر اساس نظریه¬ی زبانشناسی دی¬بوگراند)
Fatemeh Ahmadizadeh.pdf

Download (1MB)
Official URL: http://www.uma.ac.ir

Abstract

Linguistics is the systematic science of studying and exploring languages. Linguists have tried to extract rules of language in processing linguistic novelty and innovation and also in analyzing Linguistic processes of text and hypertext; as well as the complexity of language. Semantics or connotation science is a branch of linguistics that generally explores the relationship between words and their meanings. De Beaugrande’s linguistic theory is also hypertextual and semantical analysis that evaluates metaphorical meanings of a word in the text beside its literal meanings. Based on De Beaugrande’s theory, a text is a communicational incident which is expected to satisfy seven conditions, otherwise its textuality is lost with the failure to satisfy any of these conditions. The seven conditions are 1. cohesion, 2. coherence, 3. intentionality, 4. acceptability, 5. informativity 6. situationality, and 7. Intertextuality. Presence of these criteria accentuates the conceptual, psychological, and social aspects of hypertext. Examining these areas, can also help better understanding of indicational function of specific words used in a text. Among indelible works in Arabic language and literature, is Nahj-ol-balaghe with relatively high frequency usage of animal names and qualities. Some animal allegories used in Imam Ali’s (a.s.) words are used in their secondary meanings or with certain indications. Horse is used in text for its astuteness, goat for its fearfulness, humility, humbleness, incapability and potential to be dominated, dog for its blind obedience and camel for its other transformed meanings. The present study adopts an analytical-descriptive approach to explore indicational function of some animal related words in Nahj-ol-balaghe according to De Beaugrande’s theory; wishing to clarify the indicational and non-literal signification of animal words in the textuality of the text. Considering De Beaugrande’s above mentioned criteria in analyzing a few statements studied in this research indicate that they satisfy the textuality (text-significance) conditions and have been delivered with their mental, psychosocial and social aspects in mind. Although all aspects may not be addressed to the same extent, generally all three hypertext aspects with their animal allegories intended in the statements are present in the study.

Item Type: Thesis (Masters)
Persian Title: بررسی کارکرد دلالتی حیوانات در نهج البلاغه بر اساس نظریه¬ی زبانشناسی دی¬بوگراند
Persian Abstract: زبان‌شناسی علمی است که به مطالعه و بررسی روشمند زبان می‌پردازد. دانشمندان این علم کوشیده¬اند تا قواعدی برای فهم ابتکار و نوآوری زبانی وضع نمایند و فرایندهای زبانی و متنی و فرامتنی کلام و پیچیدگی¬های آن را تحلیل و بررسی کنند. علم الدلالة یا معناشناسی از فروع علم زبان¬شناسی است که به طور کلی به بررسی ارتباط میان واژه و معنا می-پردازد. نظریه¬ی زبانشناسیِ دی¬بوگراند نیز تحلیلی فرامتنی و معناگرایانه است که مقاصد غیر لغوی را علاوه بر مقاصد لغویِ واژه در متن ارزیابی می¬کند. متن بر اساس تعریف دی¬بوگراند یک رخداد ارتباطی است که برای تحقق آن باید هفت شرط وجود داشته باشد و با حذف یکی از این شروط یا معیارها، متنوارگی متن از دست می¬رود. این هفت شرط عبارتند از 1- انسجام 2- پیوستگی معنایی 3- هدفمند بودن 4- پذیرفتنی بودن 5- حاوی اطلاعات بودن 6- ویژگی موقعیتی 7- ویژگی درون متنی با توجه به حضور این معاییر در متن زمینه¬های فرامتنی ذهنی، روانی و اجتماعی اثبات می¬گردد. با بررسی این زمینه¬ها می¬توان کارکرد دلالتی لغات خاص به کار رفته در متن را نیز هر چه بیشتر درک نمود. از جمله آثار ماندگار در زبان و ادبیات عربی، نهج البلاغه است. که از حوزه¬های معنایی نسبتاً پر بسامد به کار رفته در آن نام و اوصاف مخصوص حیوانات است، برخی تمثیل¬های حیوانی بکار رفته در کلام امام علی –علیه السلام- در معانی ثانویه یا دلالت¬های خاصی به کار رفته است. اسب به علت دانایی، بز به دلایل ترسو و ذلیل و حقیر بودن، ناتوانی و زیر سلطه بودن، سگ به علت پیروی کورکورانه¬اش و شتر با معانی تحول یافته¬ی آن در متن به کاررفته است. در این پژوهش با رویکردی توصیفی – تحلیلی، کاربست دلالتی بعضی حیوانات در نهج البلاغه را با توجه به داده¬های نظریه¬ی دی¬بوگراند بررسی می¬کنیم تا بدین ترتیب تأثیر دلالتی الفاظ حیوانات را در متنوارگی متن اثبات کنیم. بررسی معاییر یاد شده¬ی دی¬بوگراند در ایراد چند خطبه¬ی مورد بحث در پژوهش نشان می¬دهد این عبارات واجد شرایط متنیت (متن¬وارگی) هستند و با زمینه¬های ذهنی، روانی و اجتماعی ایراد شده¬اند. البته ممکن است پر رنگی این زمینه¬ها به یک میزان نباشد اما به طور کلی هر سه زمینه¬ی فرامتنی در ایراد این خطب و کاربست تمثیل¬های حیوانی بررسی شده در پژوهش، حضور داشته است.
Supervisor:
SupervisorE-mail
Azaddel, AdelUNSPECIFIED
Advisor:
AdvisorE-mail
Mohseni, HosseinUNSPECIFIED
Subjects: Faculty of Literature & Humanities > Department of English & Arabic Language
Divisions > Faculty of Literature & Humanities > Department of English & Arabic Language
Divisions: Subjects > Faculty of Literature & Humanities > Department of English & Arabic Language
Faculty of Literature & Humanities > Department of English & Arabic Language
Date Deposited: 28 Oct 2018 20:25
Last Modified: 28 Oct 2018 20:25
URI: http://repository.uma.ac.ir/id/eprint/1320

Actions (login required)

View Item View Item