راوی شعر در اندیشۀ مولوی

علمی سولا, محمدکاظم and انجم روز, سیده سوزان راوی شعر در اندیشۀ مولوی. In: The 2nd international congress on mysticism in the works of Mowlana, April 2018. (Submitted)

[img] Text
22. راوی شعر در اندیشه مولوی.pdf

Download (565kB)

Abstract

Mowlavi always wants himself to be silent and absolute nothingness, but this contradicts his own poems and speeches, the reason behind it is that Mowlavi sometimes supposes himself to express certain revealed realities. The present research through studying certain Mowlavi lyrics, tries to analyze that Mowlavi is a real poem who has delivered God or Reality or, using his own words Love's massage to humanity; and since he is a medium of divine massage, in certain lyrics he is passive, as he emphasizes on his silence and ignorance. Mowlavi in some of his lyrics refers to an inspiration who influences him, and explicitly distinguishes himself from ordinary poet and poems. He not only states the memory of his mystic experience in the best form of expression namely poem, but also he is obliged to say poems, because he has been called from a transcendent Reality. The background of this research are those lyrics which in a sense are revealed-like lyrics in which the addressee is Malawi himself and the speaker is God. Mowlavi, in both kinds of those lyrics, is in the states of the mediator of the divine message and in the situations of getting revelation; therefore through grasping the Reality's or Love's message, he is the narrator of poem.

Item Type: Conference or Workshop Item (Poster)
Persian Title: راوی شعر در اندیشۀ مولوی
Persian Abstract: مولوی همواره از خود تمنای خموشی و نیستی مطلق دارد، اما این، به‎ظاهر با اینهمه گرمی گفتار و شعر او تناقض دارد، این از آنروست که مولوی گاه خود را ملزم به‎بیان حقایق و ارمغان‎های آن سری می‎داند. در این پژوهش نگارندگان با ‎بررسی برخی غزل‏های مولوی، برای تحلیل این معنا کنکاش می‎کنند که مولوی شاعری حقیقی است که پیام حقیقت یا خدا و یا به‎تعبیر او، عشق را به‎انسان‎ها رسانده‎است و از آنجا‎که واسطۀ پیام الاهی است در برخی غزل‎ها منفعل است چنانکه خود تاکید بر ‎بی‎خویشی و خموشی و ندانم‎های بسیار کرده است. مولوی در غزل‏‎ها به‎الهام‎گری که در او می‎دمد، اشاره داشته و به‎صراحت از شعر و شاعریِ متعارف تبری می‎جوید. وی نه تنها خاطرۀ تجربۀ عرفانی خویش را در مناسب‎ترین شکلِ بیان یعنی شعر باز می‎گوید، بلکه موظف به‎سرایش شعر است زیرا از سوی حقیقتی والا فراخوانده شده است. زمینۀ پژوهش این جستار غزل‎هایی است که به‎تعبیری غزل‎های وحی‎نمون است که مخاطب مولوی، و متکلم اوست. در هر دو دسته غزل‎ها، مولوی در مقام واسطۀ پیامِ حق و در شرایط وحی است؛ بنابراین با گوش داشتن به‎ندای عشق یا حقیقت راوی شعر است.
Subjects: Divisions > Conferences > The 2nd international congress on mysticism in the works of Mowlana - April 2018
Conferences > The 2nd international congress on mysticism in the works of Mowlana - April 2018
Divisions: Conferences > The 2nd international congress on mysticism in the works of Mowlana - April 2018
Subjects > Conferences > The 2nd international congress on mysticism in the works of Mowlana - April 2018
Date Deposited: 07 Apr 2019 07:24
Last Modified: 07 Apr 2019 07:24
URI: http://repository.uma.ac.ir/id/eprint/6320

Actions (login required)

View Item View Item