The effect of environmental condition and cultural practices on weed community, diversity and distribution in paddy rice in Guilan Province

Golmohammadi, MohammadJavad and Mohammaddoust Chamanabad, HamidReaza and Yaghoubi, Bijan and Oveisi, Mostafa (2018) The effect of environmental condition and cultural practices on weed community, diversity and distribution in paddy rice in Guilan Province. Masters thesis, University of Mohaghegh Ardabili.

[img] Text
2463399_fd2f119d-5156-476f-805c-6f8c6b1e1151.pdf

Download (590kB)
Official URL: http://uma.ac.ir/

Abstract

Research Aim: The effectiveness of weed management methods is as much as we know about the density and composition of field weeds. This research was also conducted to identify and determine the dominance of weeds of rice farms with respect to different climatic, climatic and management conditions with GPS and GIS systems during a three-year period (2014 to 2016) during the growing season in 481 farms and after harvesting of rice in 255 Guilan field was conducted. Research method: Sampling was performed randomly using a systematic method according to W pattern. In addition to the number of weed species (weed species richness) and weed density in each area, abundance, uniformity, mean density, Shannon-Wiener, Simpson diversity index and pattern of coverage were determined in each region. Findings: Based on the results, 66 weed species were identified belonging to 29 plant families. Among the species weed species, Yellow nutsedge and knotgrass had the highest densities of 9 and 8 plants/m2, respectively. Barnyardgrass and annual were later species that had a density of more than 5 plants/m2. In the regions of Astane-Sharifiyeh, Amlash, Anzali, Rasht, Rudsar, Siahkal, Fouman, Lahijan and Langroud, barnyardgrass had the highest index among 66 identified species. Common Water-plantain in the regions of Astara and Rezvanshahr, Knotgrass in Shaft, Talesh, Masal and nutsedge in the region of Sowmesara, had the highest dominance index in the province. The Shannon-Weiner and Simpson index in Talesh region were the highest with 2.85 and 0.92, respectively, and in Rudbar, respectively, was 1.97 and 0.75, respectively. Species of barnyardgrass, saltmarsh bulrush, arrowhead, sessile joyweed and nutsedge had the highest elevations in rice during growth period than other species. Conclusion:Given the presence of weeds in a region, it is possible to decide on their control methods and plan; otherwise, the application of different control methods will not have the desired effects, and on the other hand, inadvertently contaminated in the chemical control of the environment, and even a number of weeds Weeds will also be resistant to herbicides. Therefore, regular weed monitoring will improve the status of the existing GIS technology.

Item Type: Thesis (Masters)
Persian Title: تأثیر شرایط محیطی و عملیات زراعی بر آلودگی، تنوع و پراکنش علف‌های هرز شالیزارهای استان گیلان
Persian Abstract: هدف:به منظور شناسایی و تعیین غالبیت علف‌های هرز مزارع برنج با توجه به شرایط مختلف اقلیمی، آب و هوایی و مدیریتی با سیستمGPS وGISطی سه‌سال (1393 تا 1395) در طول فصل زراعی در 481 مزرعه و پس از برداشت برنج در 255 مزرعه گیلان انجام شد. روش‌شناسی پژوهش:نمونه‌برداري بصورت تصادفي با روش سيستماتيك و مطابق الگوي W انجام شد.علاوه بر تعداد گونه علف‌هرز (غنای گونه‌ای) و تراکم علف‌هرز در هر منطقه، فراوانی، یکنواختی، میانگین تراکم، غالبیت، شاخص تنوع گونه‌ای شانون- وینر، سیمپسون، الگوی پوشش در هر منطقه و گونه‌های هرز پس از برداشت برنج مشخص شد. یافته‌ها:در این تحقیق 66 گونه‌ علف‌هرز در مزارع برنج گیلان شناسایی شد كه متعلق به 29 تیره گیاهی بود. در بین گونه‌های علف‌هرز مشاهده‌شده، اویارسلام زرد و بندواش‌آبزی به ترتیب با تراکم 9 و 8 بوته در مترمربع بیشترین تراکم را داشتند. سوروف و اویارسلام بذری گونه‌های بعدی بودند كه تراكم آن‌ها بالاي 5 بوته در مترمربع بود. سوروف‌ در شهرستان‌های آستانه‌اشرفیه، املش، انزلی، رشت، رودسر، سیاهکل، فومن، لاهیجان و لنگرود بالاترین شاخص غالبیت را در بین 66 گونه شناسایی‌شده داشت شاخص شانون- وینر و سیمپسون در شهرستان تالش به ترتیب با 85/2 و 92/0 دارای بالاترین مقدار و در شهرستان رودبار به ترتیب با 97/1 و 75/0 دارای کمترین مقدار بود. گونه‌های سوروف، پیزر، تیرکمان‌آبی، گل‌آردی و اویارسلامخشن بالاترین ارتفاع در برنج در طول دوره رشدی نسبت به سایر گونه‌ها داشتند. نتیجه‌گیری:با اطلاع از وجود علف‌های هرز در یک منطقه می‌توان در مورد روش‌های کنترل آن‌ها تصمیم گرفت و برنامه‌ریزی کرد در غیر اینصورت اعمال روش‌های مختلف کنترل از اثرات مطلوبی برخوردار نخواهد بود و از طرف دیگر در کنترل شیمیایی محیط بطور ناخواسته آلوده شده و حتی تعدادی از علف‌های هرز هم به علف‌کش‌ها مقاوم خواهند شد. بنابراین نظارت منظم علف‌های هرز با استفاده از فناوری نوین جی‌آی‌اس وضعیت موجود را بهبود خواهد بخشید.
Supervisor:
SupervisorE-mail
Mohammaddoust Chamanabad, HamidReazaUNSPECIFIED
Advisor:
AdvisorE-mail
Yaghoubi, BijanUNSPECIFIED
Oveisi, MostafaUNSPECIFIED
Subjects: Faculty of Agricultural Sciences & Natural Resources > Department of Agronomy & Plant Breeding
Divisions > Faculty of Agricultural Sciences & Natural Resources > Department of Agronomy & Plant Breeding
Divisions: Subjects > Faculty of Agricultural Sciences & Natural Resources > Department of Agronomy & Plant Breeding
Faculty of Agricultural Sciences & Natural Resources > Department of Agronomy & Plant Breeding
Date Deposited: 25 Jun 2019 07:00
Last Modified: 25 Jun 2019 07:00
URI: http://repository.uma.ac.ir/id/eprint/7027

Actions (login required)

View Item View Item