Effects¬¬ of nano iron oxide and biofertilizers on yield, some agrophysiological and biochemical traits on barely (Hordeumvulgare L.) under salinity and drought stresses conditions

Dadashzadeh, Siyamak and Seyed Sharifi, Raouf and Farzaneh, Salim (2018) Effects¬¬ of nano iron oxide and biofertilizers on yield, some agrophysiological and biochemical traits on barely (Hordeumvulgare L.) under salinity and drought stresses conditions. Masters thesis, University of Mohaghegh Ardabili.

[img] Text
1.pdf

Download (361kB)
Official URL: http://uma.ac.ir/

Abstract

In order to study the effects of bio-fertilizers and nano iron oxide on grain yield, clorophyll content and some grain filling period components of barley under salinity stress, a factorial experiment was conducted based on randomized complete block design with three replications at research greenhouse of faculty of Agricultureand Natural Resources, University of Mohaghegh Ardabili during 2016. Factorsexperiment were included bio-fertilizers in four levels (non-application of biofertilizer, application of Azospirilium, mycorrhiza (Glomus Intraradices), both application of mycorrhiza and Azospirilium), foliar application with nano iron oxide at four levels (0, 0.3, 0.6 and 0.9 g L-1), soil salinity in four levels (0, 50, 25 and 75 mM NaCl). A two- part linear model was used to quantifying the grain filling parameters.In this study, total chlorophyll, chlorophyll a, b, carotenoid, grain filling components, yield and yield components of barley were investigated.Means comparisonshowed that the highest yield (2.46 g per plant), grain filling rate (0.00279 g.day 1), effective grain filling period and grain filling period (39.96 and 26.53 days respectively), chlorophyll a (1.87 mg g 1 FW), chlorophyll b (0.6 mg g 1 FW), total chlorophyll (2.55 mg g 1 FW) and carotenoid (0.6 mg g 1 FW) were obtained at both application Azospirilium and mycorrhiza, foliar application of 0.9 g L-1 nano iron oxide and no salinity. While the lowest of these traits was obtainedin salinity 75 mM, no application of bio fertilizer and no foliar application of nano Fe oxide.Increasing salinity in the soil decreased quantumyield, relative water content and grain yield of barley, whereas soluble sugars, proline content, electrical conductivity and the activities of Catalase, Peroxidase and Polyphenol Oxidase enzymes increased. Inoculation of plants with bio fertilizers and nano iron oxide application improved these traits (except electrical conductivity) under salinity conditions as well as normal conditions. Salinity of 25, 50 and 75 mM NaCl decreased 5.23, 21.93 and 26.14%, respectively from grain yield and application of biofertilizers and nano Fe oxide compensated 11.79%, 12.64% and 15.45% respectively from yield reduction in compared to control. It seems that both application of biofertilizers and nano Fe oxide can be suggested as stabilizers stress in barley under soil salinity conditions. In order to study the effects of irrigation withholding, bio fertilizers and foliar application of iron on yield and some morphophysiological traits of barley (Hordeumvulgare L.), a factorial experiment was conducted based on randomized complete block design with three replications in 2015. The factors in experiment were included irrigation in three levels (full irrigation, moderate water limitation or irrigation withholding at heading stage; severe water limitation or irrigation withholding at boot stage(, bio fertilizers in four levels (no bio fertilizers, application of mycorrhiza, Azosprillium, both application Azosprillium and mycorrhiza) and foliar application of nano iron oxide in four levels (0,0.3, 0.6 and 0.9 g L-1).The results showed that yield, yield components and chlorophyll content were decreased in irrigation withholding at heading and booting stages. Maximum of grain weight (0.065), grain filling rate (0.00236 g.day) and grain filling period (42.5 days), chlorophyll a and carotenoid (2.52 and 0.96 mg.g-1 FW, respectively) were observed in both application Azosprillium and mycorrhiza, foliar application of 0.9 g L-1 nano iron oxide and full irrigation, whereas the least amount of these traits were obtained in severe water limitation, no nano iron oxide and biofertilizers application. The results showed in cause of irrigation withholding, the grain yield was reduced 22.06% and 30.11%, respectively, in compared with full irrigation at the booting and heading stages. The increasing 8.96% of grain yield was observed with combined use of Azosprillium and Mycorrhiza, as well as increasing 4.63% of this trait was observed with use of 0.9 g L-1 nano iron oxide in compared with the control. So, it seems that both application of biofertilizers and nano Fe oxide can be suggested as stress stabilizers in barley under water limitation conditions. Keywords:Barley , Chlorophyll content, Salinity stress, Water Limitation

Item Type: Thesis (Masters)
Persian Title: تاثیر نانو اکسید آهن و کودهای زیستی بر عملکرد، برخی صفات اگروفیزیولوژیکی و بیوشیمیایی جو در شرایط تنش¬های شوری و خشکی
Persian Abstract: آزمایش گلخانه¬ای - به منظور بررسی تأثیر کودهای زیستی و نانواکسید آهن بر عملکرد، محتوای کلروفیل و برخی مولفه¬های پر شدن دانه جو در شرایط شوری خاک، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک¬های کامل تصادفی با سه تکرار در گلخانه دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه محقق اردبیلی سال 1395 اجرا شد. فاکتورهای آزمایشی شامل کودهای زیستیدرچهارسطح(عدم کاربرد کود زیستی، کاربرد آزوسپریلیوم، میکوریزا، کاربرد توأم میکوریزاوآزوسپریلیوم)،محلول‌پاشیبا نانواکسیدآهندرچهارسطح (صفر، 3/0، 6/0 و 9/0گرمدر لیتر) و شوری خاکدرچهارسطح (صفر، 50،25 و 75 میلی¬مولار با کلرید سدیم) بودند.از یک مدل خطی دو تکه¬ای برای کمی کردن شاخص¬های مربوط به پر شدن دانه استفاده شد. در این بررسی محتوای کلروفیل کل، b، a و کارتنوئید، مولفه¬های پرشدن دانه، عملکرد و اجزای عملکرد جو بررسی شدند.مقایسه میانگین¬ها نشان داد بالاترین عملکرد (04/2 گرم در بوته)، سرعت پر شدن دانه (00279/0 گرم در روز)، طول دوره و دوره موثر پر شدن دانه (به ترتیب 96/36 و 53/26 روز)، کلروفیل a (87/1 میلی¬گرم در گرم وزن تر)، کلروفیل b (68/0 میلی¬گرم در گرم وزن تر)، کلروفیل کل (55/2 میلی¬گرم در گرم وزن تر) و کارتنوئید (6/0 میلی-گرم در گرم وزن تر) در حالت کاربرد توأم آزوسپریلیوم و میکوریزا، محلول پاشی 9/0 گرم در لیتر نانواکسید آهن و عدم اعمال شوری به دست آمد. در حالی¬که کمترین این صفات در شرایط اعمال شوری 75 میلی¬مولار، عدم کاربرد کودهای زیستی و عدم محلول¬پاشی به دست آمد. افزایش شوری در خاک ، عملکرد کوانتومی، محتوای نسبی آب و عملکرد دانه را کاهش داد در حالی که محتوای پرولین، قندهای محلول ، هدایت الکتریکی و فعالیت آنزیم¬های کاتالاز، پراکسیداز و پلی فنل اکسیداز افزایش یافتند. تلقیح بذر با کودهای زیستی و کاربرد نانواکسید آهن تمامی این صفات (به جز هدایت الکتریکی) را تحت شرایط شوری همانند شرایط نرمال بهبود بخشید. اعمال شوری 25، 50 و 75 میلی¬مولار نسبت به حالت عدم اعمال شوری عملکرد دانه را به ترتیب 23/5، 93/21 و 14/26 درصد کاهش داد و کاربرد توأم کودهای زیستی و نانواکسید آهن در مقایسه با عدم کاربرد آن¬ها در سطح شوری 25،50 و 75 میلی¬مولار به ترتیب 79/11، 64/12 و 45/15 درصد از کاهش عملکرد را جبران کردند. بر اساس این نتایج به نظر می¬رسد کاربرد توام کودهای زیستی و نانواکسید آهن می¬تواند به عنوان ابزار مناسب در جو تحت شرایط شوری خاک پیشنهاد شود. آزمایش مزرعه¬ای - به منظور بررسی اثر قطع آبیاری، کودهای زیستی و محلول¬پاشی آهن بر عملکرد و برخی صفات مورفوفیزیولوژیکی جو، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک¬های کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1395 اجرا شد. فاکتورهای مورد بررسی شامل سطوح آبیاری در سه سطح (آبیاری کامل به عنوان شاهد، محدودیت ملایم آبی یا قطع آبیاری در مرحله سنبله¬دهی، محدودیت شدید آبی یا قطع آبیاری در مرحله آبستنی)، کودهای زیستی درچهارسطح(عدم کاربرد کود زیستی، کاربرد میکوریز، آزوسپریلیوم، استفاده توأم میکوریزوآزوسپریلیوم) ومحلول‌پاشیبا نانواکسیدآهندرچهارسطح (صفر، 3/0، 6/0 و 9/0 گرمدر لیتر) بودند. نتایج نشان داد قطع آبیاری در مراحل سنبله¬دهی و آبستنی، عملکرد، اجزای عملکرد و محتوای کلروفیل را کاهش داد. بیش¬ترین سرعت پر شدن دانه (00236/0 گرم در روز)، حداکثر وزن دانه (065/0 گرم)، طول دوره پر شدن دانه (5/42روز)، کلروفیل a و کاروتنوئید (به ترتیب 52/2 و 96/0 میلی¬گرم در گرم وزن تر) در شرایط استفاده توأم آزوسپریلیوم و میکوریزا، محلول پاشی 9/0 گرم در لیتر نانواکسید آهن و آبیاری کامل مشاهده شد. کمترین میزان این صفات در شرایط محدودیت شدید آبی، عدم کاربرد کود زیستی و عدم محلول¬پاشی به دست آمد. نتایج نشان داد قطع آبیاری در مراحل سنبله¬دهی و آبستنی نسبت به آبیاری کامل، عملکرد دانه را به ترتیب 06/22 و 11/30 درصد کاهش داد. استفاده توأم میکوریزاوآزوسپریلیوم در مقایسه با عدم کاربرد آن¬ها 96/8 درصد و محلول¬پاشی با 9/0 گرم در لیتر نانواکسید آهن در مقایسه با عدم محلول پاشی63/4 درصد عملکرد دانه بیشتری داشتند. از این رو به نظر می¬رسد کاربرد توأم کودهای زیستی و نانواکسید آهن می¬تواند به عنوان تعدیل کننده¬های تنش در جو درشرایط محدودیت آبی پیشنهاد شود.
Supervisor:
SupervisorE-mail
Seyed Sharifi, RaoufUNSPECIFIED
Advisor:
AdvisorE-mail
Farzaneh, SalimUNSPECIFIED
Subjects: Faculty of Agricultural Sciences & Natural Resources > Department of Agronomy & Plant Breeding
Divisions > Faculty of Agricultural Sciences & Natural Resources > Department of Agronomy & Plant Breeding
Divisions: Subjects > Faculty of Agricultural Sciences & Natural Resources > Department of Agronomy & Plant Breeding
Faculty of Agricultural Sciences & Natural Resources > Department of Agronomy & Plant Breeding
Date Deposited: 26 Jun 2019 05:03
Last Modified: 26 Jun 2019 05:03
URI: http://repository.uma.ac.ir/id/eprint/7080

Actions (login required)

View Item View Item