Effect of gibberrelic acid pre-treatment on germination of barley seed under salinty and drought stress

Rostamoghli Khiavi, Pariya and Sedghi, Mohammad and Seyed Sharifi, Raouf (2018) Effect of gibberrelic acid pre-treatment on germination of barley seed under salinty and drought stress. Masters thesis, University of Mohaghegh Ardabili.

[img] Text
961209_Thesis_format.pdf

Download (276kB)
Official URL: http://uma.ac.ir/

Abstract

Research Aim: In order to study the effect of gibberrelic acid pre-treatment on germination of barley seeds under salinity and drought stress a factorial experiment conducted based on completely randomized design with Three replications. Research method:Treatments were different gibberellin concentrations (0, 25, 50, 75 and 100 mg l-1), drought stress (0, 50, 100 and 200 g l-1 PEG6000) and salinity stress (0, 7.5, 15 and 22.5 g lit-1).Treatments were different gibberellin levels (0, 25, 50, 75 and 100 mg l-1) and drought stress (0, 50, 100 and 200 g l-1 PEG6000).After germination, germination percentage, germination rate, mean germination time, germination uniformity, root and shoot length, fresh and dry weight, and activity of catalase (CAT), peroxidase (POX) and superoxide dismutase (SOD) enzymes were evaluated. Findings:Results of analysis of variance showed that by increasing drought intensing seed maximum germination (Gmax) and germination rate (R50) decreased about 29, 4 and 60%, respectively and mean germination time (D50) increased about 140%. Gibberellin pre-treatment reduced the drought stress effects on fresh weight and plumule length about 3 and 9%, respectively, and also increased the germination uniformity (Gu) and D50 about 54 and 34%, respectively. Treatments were different gibberellin levels (0, 25, 50, 75 and 100 mg lit-1) and salinity stress (0, 7.5, 15 and 22.5 g lit-1). Results of analysis of variance showed that with increasing in the salinity levels seedling fresh and dry weight, radicle and coleoptile length, maximum of germination percentage (Gmax) and germination rate (R50) decreased about 55, 11, 77, 64, 38 and 71%, respectively and germination heterogeneity (Gu) and mean of germination time (D50) increased about 21 and 81%, respectively. With increasing in the gibberellin concentration, Gu decreased about 23% witch it is concluded that priming with gibberellin can improve the germination homogeneity in barley under saline conditions. Conclusion:Based on the results, with increasing salinity and drought stress, the germination and root length and shoot length decreased, and gibberellin piriming improved the measured traits. With increasing tension, the antioxidant enzyme in the seed increased.

Item Type: Thesis (Masters)
Persian Title: اثر پیش‌ تیمار اسیدجیبرلیکبر جوانه‌زنی جو تحت تنش شوری و خشکی
Persian Abstract: هدف:این پژوهش به منظور بررسی اثر پیش‌تیمار اسیدجیبرلیک بر جوانه‌زنی، فعالیت آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانت و برخی از صفات فیزیولوژیک گیاهچه جو در شرایط تنش ناشی از شوری و خشکی انجام شد روش‌شناسی پژوهش:آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با 3 تکرار اجرا گردید. تیمارهای آزمایشی شامل سطوح مختلف جیبرلین (صفر، 25، 50، 75 و 100 میلی گرم در لیتر)، تنش خشکی (صفر، 50، 100و 200 گرم در لیتر پلی اتیلن گلایکول 6000) و تنش شوری (صفر، 5/7، 15 و 5/22 گرم در لیتر NaCl) بود.پس از جوانه‌زنی، درصد جوانه‌زنی، سرعت جوانه‌زنی، میانگین مدت زمان جوانه‌زنی، یکنواختی جوانه‌زنی، طول ریشه‌چه و ساقه‌چه، وزن‌تر و خشک و فعالیت آنزیم‌های کاتالاز (CAT)، پراکسیداز (POX) و سوپراکسید دیسمیوتاز (SOD) ارزیابی شد. یافته‌ها:با افزایش تنش خشکی وزن‌تر، حداکثر جوانه‌زنی ((Gmaxو سرعت جوانه‌زنی ((R50به ترتیب 29، 4 و 60% کاهش و صفات مدت زمان جوانه‌زنی ((D50140% افزایش یافت. پیش‌تیمار جیبرلین اثرات تنش خشکی را در صفات وزن‌تر و طول ساقه‌چه به‌ترتیب 3 و 9% کاهش، همچنین صفات یکنواختی جوانه‌زنی ((Guو مدت زمان جوانه‌زنی (D50) را به ترتیب 54 و 34% افزایش داد. با افزایش سطح شوری وزن‌تر و خشک، طول ساقه‌چه و ریشه‌چه، حداکثر جوانه¬زنی (Gmax) و سرعت جوانه¬زنی (R50) به‌ترتیب 55، 11، 76، 64،38 و 75 درصد کاهش و صفات یکنواختی جوانه¬زنی (Gu) و میانگین مدت زمان جوانه¬زنی (D50) به‌ترتیب 21 و 81 درصد افزایش یافت. با افزایش غلظت جیبرلین نیز صفت Gu 23 درصد کاهش پیدا کرد. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج به دست آمده با افزایش تنش شوری و خشکی میزان جوانه‌زنی و همچنین طول ریشه‌چه و ساقه‌چه کاهش یافت که پیش‌تیمار جیبرلین باعث بهبود در صفات اندازه‌گیری شده گردید. با افزایش تنش میزان آنزیم آنتی‌اکسیدانت در بذر افزایش پیدا کرد.
Supervisor:
SupervisorE-mail
Sedghi, MohammadUNSPECIFIED
Advisor:
AdvisorE-mail
Seyed Sharifi, RaoufUNSPECIFIED
Subjects: Faculty of Agricultural Sciences & Natural Resources > Department of Agronomy & Plant Breeding
Divisions > Faculty of Agricultural Sciences & Natural Resources > Department of Agronomy & Plant Breeding
Divisions: Subjects > Faculty of Agricultural Sciences & Natural Resources > Department of Agronomy & Plant Breeding
Faculty of Agricultural Sciences & Natural Resources > Department of Agronomy & Plant Breeding
Date Deposited: 30 Jun 2019 05:44
Last Modified: 30 Jun 2019 05:44
URI: http://repository.uma.ac.ir/id/eprint/7136

Actions (login required)

View Item View Item