Influence of seed pre treatment with plant growth promopting rhizobacteria (PGPR) on yield and some agronomic charasteristics of wheat (Triticum aestivum L.) under various levels of soil salinity

Haghbahari, Mina and Seyedsharifi, Raouf (2012) Influence of seed pre treatment with plant growth promopting rhizobacteria (PGPR) on yield and some agronomic charasteristics of wheat (Triticum aestivum L.) under various levels of soil salinity. Other thesis, University of Mohaghegh Ardabili.

[img] Text
حق بهاری .pdf

Download (897kB)
Official URL: http://uma.ac.ir/

Abstract

In order to investigate the influence of seed pre treatment with PGPR on yield and some agronomic characteristics of wheat in different levels of soil salinity, a factorial experiment based on randomized complete block design with three replications was conducted at Research greenhouse of the faculty of agriculture, the University of Mohaghegh Ardabili in 2012. Experimental factors were including of four levels of salinity (0, 15, 30 and 60 Mm) as Nacl and seed pre treatment with PGPR in four level (no pretreatment as control, seed pre treatment with Azotobacter crocoocum strain 5, Azosperilium lipoferum strain OF, Pseudomonas strain 186). The results showed that grain yield and yield components were significantly affected due to salinity and seed pre treatment with PGPR. grain yield per plant decreased with increasing of salinity and it vise versa in seed pre treatment with PGPR. A two part liner model was used to quantifying the grain filling parameters. Various levels of salinity and seed pre treatment with PGPR affected all grain filling parameters significantly. Maximum of grain weight, rate and effective grain filling period was obtained in seed pre treatment with PGPR × without of salinity. Means comparison showed that grain weight, number of grains per spike, seed hundred weight, plant height, peduncle length, spike length, root weight and protein percentage increased in seed pre treatment with PGPR under salinity conditions compared to control. Study of dry matter accumulation indicated that in all of treatment compounds, it increased slowly until 45 days after sowing and then increased rapidly till 85 days after sowing. From 85 days after sowing till harvest time, it decreased due to increasing aging of leaves. Maximum of Na+/K+ was recorded at the highest level of salinity × no pre treatment and minimum of of it was recorded in seed pre treatment with Azospirillum × no salinity Thus, it can be suggested that in order to increasing of grain per plant, rate and effective grain filling period be applied seed pre treatment of wheat with Azospirillum.

Item Type: Thesis (Other)
Persian Title: تاثير پيش تيمار بذر با باکتري هاي محرک رشد ( PGPR ) بر عملکرد و برخي خصوصيات زراعي گندم در سطوح مختلف شوري خاک
Persian Abstract: به منظور بررسي تأثير شوري و پيش تيمار بذر با باکتري‌هاي محرک رشد PGPR بر عملکرد و برخي ويژگي¬هاي زراعي، گندم، آزمايشي در سال زراعي 1390 در گلخانه تحقيقاتي دانشکده کشاورزي دانشگاه محقق اردبيلي به صورت فاکتوريل در قالب طرح پايه بلوک¬هاي کامل تصادفي با سه تکرار انجام شد. فاکتورهاي مورد بررسي شامل چهار سطح شوري (صفر، 15، 30 و 60 ميلي مولار) از نمک NaCl و پيش تيمار بذر با باکتري¬هاي محرک رشد در چهار سطح (عدم پيش تيمار، پيش تيمار بذر با ازتوباکتر کروکوکوم استرين 5، آزوسپريليوم ليپوفروم استرين OF و سودوموناس استرين 186) بودند. نتايج نشان داد که شوري و باکتري¬هاي محرک رشد تأثير معني¬داري بر عملکرد و اجزاي عملکرد تک بوته گندم داشت. افزايش شوري منجر به کاهش و کاربرد باکتري¬هاي محرک رشد منجر به افزايش عملکرد شد. از يک مدل خطي دو تکه¬اي براي کمي نمودن پارامترهاي پر شدن دانه استفاده گرديد. تمامي پارامترهاي پر شدن دانه به طور معني¬داري تحت تأثير سطوح شوري و باکتري-هاي محرک رشد قرار گرفتند. حداکثر وزن دانه و طول دوره موثر پر شدن دانه در عدم اعمال شوري و کاربرد باکتري¬هاي محرک رشد برآورد گرديد. مقايسه ميانگين¬ها نشان داد که در پيش تيمار بذر با باکتري¬هاي محرک رشد، عملکرد تک بوته، تعداد دانه در سنبله، وزن صد دانه، ارتفاع بوته، طول پدانکل، طول سنبله، حجم و وزن ريشه حتي در شرايط شوري افزايش يافت. بررسي روند تجمع ماده خشک کل در تمامي ترکيب¬هاي تيماري نشان داد که تا 45 روز پس از كاشت با سرعت كم و پس از آن تا 85 روز با سرعت زيادي افزايش يافت. از 85 روز پس از كاشت تا مرحله رسيدگي به واسطه ريزش و افزايش پيري برگ¬ها كاهش يافت. بيشترين نسبت سديم به پتاسيم اندام هوايي (153/34 ميلي گرم در گرم وزن خشک) به سطح شوري 60 ميلي مولار و عدم پيش تيمار بذر با باکتري و كمترين آن (741/14 ميلي گرم در گرم وزن خشک) به عدم اعمال شوري در پيش تيمار با آزوسپريلوم تعلق داشت. بنابراين مي توان پيشنهاد نمود که به منظور افزايش عملکرد تک بوته، سرعت و دوره موثر پر شدن دانه بهتر است پيش تيمار بذر گندم با آزوسپيريلوم به کار برده ¬شود.
Supervisor:
SupervisorE-mail
Seyedsharifi, RaoufUNSPECIFIED
Advisor:
AdvisorE-mail
-, -UNSPECIFIED
Subjects: Faculty of Agricultural Sciences & Natural Resources > Department of Agronomy & Plant Breeding
Divisions > Faculty of Agricultural Sciences & Natural Resources > Department of Agronomy & Plant Breeding
Divisions: Subjects > Faculty of Agricultural Sciences & Natural Resources > Department of Agronomy & Plant Breeding
Faculty of Agricultural Sciences & Natural Resources > Department of Agronomy & Plant Breeding
Date Deposited: 13 Jul 2019 09:31
Last Modified: 13 Jul 2019 09:31
URI: http://repository.uma.ac.ir/id/eprint/7874

Actions (login required)

View Item View Item